Yorgunluk ve yoğunluk baki ama motivasyon tamam. 2012’den beri ertelenen işler hala rafta, ama yeni 2013 planları yolda. Hala post edilmeyi bekleyen seyahat fotoğrafları arşivde, ama yeni seyahatler kapıda. Zaman denenle aram hala bozuk ama görüşmeler hala devam ediyor. Peki ya sizin ilk haftanız nasıl geçiyor? 😉
Although I have already passed a tiring and intense year of 2012 I am still fully motivated for 2013. All the works that I was putting off all over the year may still be waiting on the shelves, but the new year plans are also on the way. My last travel photos are still waiting to be posted, but new trips are knocking the door. My relations with time is still lousy, but the negotiations are still ongoing for the peace. 😉 What about your first week of 2013?
2012 benim için cesur bir kararla başlamıştı. 5 yıllık ajans hayatından sonra, en sevdiğim, kendimi en üretken hissettiğim ve sayenizde motivasyonumu hiç kaybetmediğim işime kavuştum. Saatler artık benden sorulurdu. Kalkma saati, toplantı saati, paydos saati, içimden gelmiyor saati. 😉 Fakat beklediğimden öte, zaman zaman inişli çıkışlı da olsa, bu yıl inanılmaz yoğun, yorucu ama mutlu geçti. Hayatıma yeni insanlar, yeni projeler, yeni hayaller, mis gibi kahve kokulu bir blog, Bolluca‘dan bir sürü minik arkadaş ve koca kalpli insanlar girdi.
Fotoğrafların siyah beyaz olduğuna bakmayın, o 2012’nin film şeridi gibi geçtiğine atıfta bulunmak için 😉
Bakalım 2013 nasıl geçecek?
For me 2012 has started with a brave decision. After 5years of agency experience, I quitted my job and turned my favorite hobby into a job; blogging. I never lost my motivation with the help of you guys. Thanks a lot! Since I am a freelance blogger, I’m the only one who decides the wake up time, meeting time, recess time, just do nothing time. 😉 2012 has passed incredibly fast, been a seriously exhausting year but was also happier than I’ve expected. I met new people, became a part of new projects, had new dreams, had my new sweet-smelling coffee blog and met with my new little friends from Bolluca and put lots of big-hearted, sweet people in my life. 2012 was a colorful year besides the black and white photos of this post 😉
Let’s see what will happen in 2013?
Kafama bir şeyler takmayı seviyorum! Her iki anlamda da 😉 Kasketlerimin egemenliğinden sıyrılmayı başardıkça, sıra bu kış berelere de şapkalara da gelecek. Alıp da giymediğim bir giysi nerdeyse hiç yok ama takmadığım bir sürü şapka var. Ne heveslerle alınan, dükkanda baktığımda çok, eve geldiğimde hiç yakışmayan şapkalara bu kış ateşkes ilan ediyorum. Yoksa Mademoiselle Tara‘ma dünyayı dar edecekler 😉
I love to put stuff on my head! In both ways..If I could manage getting rid of the dominance of my caps, next step would be my soft beanies and cool hats.
I don’t actually have many clothes which I’ve bought but have never put on. But I have lots of hats that I never wear at all. I don’t know why. It’s actually a “love at first sight” in the store but “all that love is over” at home 🙂
Although I always wear my old buddies, I promise that it won’t be the same with my new Mademoiselle Tara 😉
Yeşil ve lacivertin Hussein Chalayan‘ın sihirli ellerinde biraraya geldiği anda ortaya çıkan bu güzelliğe kolay kolay kimse karşı koyamaz sanıyorum. En azından ben koyamadım. Kendisi, gardrobumun, bu ve önümüzdeki bir kaç kışın daha başrol oyuncusu. 012 Benetton ceketimi, 20 yıl sonra hala giydiğimi düşünürsek, bu güzellikle kim bilir kaç 20 yılı beraber devireceğiz 😉
I think no one can resist against the beauty of my new green and navy blue jacket designed by Hussein Chalayan. At least I am that person who fell in love with this gorgeous piece at first time and this beauty will be the major player of my wardrobe for sure. If I am still wearing my 012 jacket after 20 years; guess how many years I will stick on my Hussein Chalayan jacket 😉
Bu tulumu alalı sanıyorum 4 yılı geçti. Şalvar modası da çoktan geçmiştir heralde. Bir türlü geçmeyen ise benim bu tanımlanamayan pozlarım sanıyorum! Poza kadar, kısa paça pantolon giyen yaramaz erkek çocuğu kılığın da nedir diye de sorabilirsiniz tabii. Ben de ara ara kendime soruyorum da, her sorunun cevabına bulamıyorum 🙂
I guess its been 4 years since I’ve bought this jumpsuit. And I think the ‘baggy pants’ trend was already out of fashion at those times. And probably, my unidentified posing should already be out of fashion! 🙂 Anyhow; besides my posing etc you may ask of sure why wearing short-leg pants like a little boy? I also ask myself occasionally, but I am not able to find the right answers to every question. Do i? 😉